Polski system finansowania oświaty jest dwustopniowy. Pieniądze, najpierw jako subwencja oświatowa są przekazywane z budżetu państwa do budżetów samorządów. Następnie samorządy finansują szkoły, robiąc to w wybrany przez siebie sposób. Głównym kryterium podziału subwencji oświatowej między samorządy jest liczba uczniów. Zasada „pieniądz idzie za uczniem” oznacza naliczanie subwencji na podstawie liczby uczniów uczęszczających do szkół i placówek oświatowych prowadzonych bądź dotowanych przez poszczególne gminy, powiaty i samorządy województw. Obliczanie wysokości subwencji nie jest jednak takie proste. Algorytm centralnego rozdziału pieniędzy na oświatę jest skomplikowany i zawiera ok. 40 różnych współczynników. W rezultacie, kwoty “na ucznia” otrzymywane przez samorządy są bardzo zróżnicowane.

• Poprzedni wpis: Za mała subwencja
• Następny wpis: Prawie jak bon oświatowy